- آب ورودی به دستگاه های HDF باید از نوع ULTRA PURE و از نظر آلودگی میکروبی و پیروژنی به ترتیب کمتر از 0.1CFU/ml و 0.03EU/ml، و هدایت الکتریکی آن کمتر از 2µS/cm باشد که سیستم RO دو مرحله ای باید قادر به تامین آن باشد و از نظر سایر پارامترهای شیمیایی/ فیزیکی با استانداردهای 13959 ISO یا 23500 ISO یا AAMI مطابقت داشته باشد. لیست پارامتر های مورد نظر در جدول زیر ذکر شده است.
لیست آزمایشات مورد نیاز آب بخش دیالیز
- حجم آب لازم مذکور برای هر ماشين HDF بايد 60 ليتر در ساعت در نظر گرفته شود. همچنین مخزن ذخيره آب ورودی به سیستم پیش تصفیه و دستگاه RO برای موارد اضطراری (قطع آب) باید در نظر گرفته شود. حجم اين مخزن بايد حداقل به ميزان دو برابر مجموع مصرف دستگاه های دیالیز در يک شيفت کاری (حدود 5 ساعت) باشد. همچنین مخزن باید قابلیت تمیز سازی دوره ای را داشته باشد.
- کل مسير حلقوی (لوپ) آب RO (رفت و برگشت) بخش دیالیز بايد دارای حداقل اتصالات و از جنس فولاد ضدزنگ با زوايای حداقل 135 درجه باشد. شیر و کلیه اتصالات خروجی آب تصفیه شده (RO) به دستگاه دیالیز باید از جنس فولاد ضد زنگ (استنلس استیل) با قطر داخلی 8/3 اینچ باشد. این شیر باید از نوع شیر های گازی باشد و بصورت عمودی (به سمت پایین) قرار گیرد. بهتر است فاصله افقی 15 سانتیمتر از سمت راست تا دستگاه دیالیز برای محل نصب این شیر در نظر گرفته شود. شیر نمونه برداری آب دیالیز در این مسیر از نوع فولاد ضد زنگ باید پیش بینی گردد.
- فشار آب RO جهت ورود به دستگاه همودياليز بايد در محدوده 2bar تا 4bar باشد. دماي این آب ورودی به دستگاه همودیالیز باید بین 15 تا 25 درجه سلسیوس باشد.
- شلنگ هاي ورودي و خروجی که باید توسط آن مرکز محترم برای دستگاه های HDF تهیه شود، به منظور عدم رشد باکترها بايد غير شفاف، از نوع پزشکی، با دو رنگ مختلف باشند و فشار حداقل 10 بار را تحمل نمايد. باید قطر داخلی هر شلنگ ورودی و خروجی 8/3 اینچ و طول هریک 5/2 متر باشد.
- ارتفاع لوله ورودی آب تصفیه شده (RO) به دستگاه همودیالیز باید در ارتفاع 50 تا 70سانتیمتر از سطح زمین باشد.
- ارتفاع خروجي مجرای فاضلاب دیالیز بايد در محدوده 40-20 سانتی متر از سطح زمين بوده و همچنين بايد پائين تر از خروجی فيلتر دياليز واقع شده باشد. مجرای فاضلاب دیالیز قطر 2 اینچ داشته باشد. ورودی این مجرا باید توسط درپوش پلاستیکی که دارای یک سوراخ به اندازه قطر شلنگ خروجی دیالیز که در وسط درپوش قرار می گیرد، پوشیده شود تا شلنگ خروجی به صورت عمودی در آن وارد گردد و با بدنه مجرای فاضلاب تماس نداشته باشد. بين انتهای شلنگ خروجی فاضلاب دستگاه دیالیز تا مسير فاضلاب دیالیز بايد حداقل 10cm فاصله هوايی وجود داشته باشد.
- کف بخش دیالیز و اتاق RO باید ضد اسید و قابلیت ضدعفونی داشته باشد. دیوارهای بخش دیالیز نیز باید قابل ضدعفونی باشند. در سطح بخش دیالیز باید شیب مختصری به سمت فاضلاب کف شوی ها وجود داشته باشد. سطح بخش دیالیز نباید لغزنده باشد. کف شوی های بخش دیالیز باید دارای درپوش باشند.
فاضلاب دستگاه های دیالیز، فاضلاب کف شوی های بخش دیالیز، و فاضلاب روشویی های بخش دیالیز باید هریک از دیگری مجزا باشد.
- فضای لازم برای هر دستگاه دیالیز و تخت (یا صندلی) دیالیز باید حداقل 70/2 * 70/2 متر مربع باشد و در مواقع لازم با پرده یا پاراوان از تخت و دستگاه مجاور جدا گردد. بین هرچند تخت/صندلی دیالیز یک عدد روشویی بدون پایه نصب گردد. عرض راهرو بخش دیالیز باید حداقل 25/1 متر در نظر گرفته شود.
- محل دستگاه های همودیالیز بايد از نظر رطوبت، دما و تهويه مناسب باشد. دمای هوا باید در محدوده 22 تا 24 درجه سلسیوس قرار داشته و رطوبت نسبی هوا در گستره 30% تا 60 % باشد. لازم است که یک عدد دما و رطوبت سنج در بخش دیالیز نصب گردد تا پارامترهای مذکور کنترل شوند.
- هوای بخش دیالیز باید حداقل 6 دفعه در ساعت تعویض گردد که حداقل 4 دفعه با هوای تازه جایگزین گردد.
فشار بخش دیالیز باید مثبت باشد. فشار اتاق ایزوله باید منفی باشد.
- به ازای هر دستگاه و تخت دیالیز، باید 4 پریز برق 16 آمپری دارای اتصال (پین) زمین حفاظتی وجود داشته باشد و هر کدام در ارتفاع 120 تا 150 سانتیمتری از سطح زمین نصب گردد. در صورتیکه از صندلی دیالیز استفاده میگردد این ارتفاع باید 140 تا 160 سانتیمتر از سطح زمین در نظر گرفته شود. بعلاوه برای موارد ضروری باید دو پریزبرق اضطراری نیز به ازای هر دستگاه و تخت دیالیز نصب گردد. برای هریک از پریز های نصب شده باید یک فیوز اتوماتیک 16 آمپر در نظر گرفته شود.
- برای دستگاه دیالیز بايد از ولتاژ ورودی 230 ولت متناوب با فرکانس 50 هرتز استفاده شود.
- بايد از دستگاه UPS (صفر ثانيه) جهت جلوگيری از صدمه ديدن قطعات برقی و الکترونيکی در مقابل تغييرات و نوسانات برق و نیز تامین برق دستگاه های دیالیز هنگام قطع برق استفاده شود. در غیر اینصورت برای مراکزی که قطع برق ندارند و امکان تهیه UPS را ندارند، باید حداقل از تثبیت کننده (استابلایزر) با سیستم بای پس اتوماتیک، با توان الکتریکی لازم استفاده نمایند. به هرحال در صورت عدم نصب یکی از دستگاه های مذکور، حتی در دوره گارانتی، تمامی صدمات احتمالی ناشی از عدم استفاده از سیستم تغذیه مناسب به عهده آن مرکز می باشد. در صورت استفاده از ژنراتور برق اضطراری هنگام قطع برق، جهت جلوگيری از بروز صدمه به بيمار و قطعات دستگاه دياليز، از استابلايزر با ظرفیت مناسب نيز بايد استفاده گردد.
لازم به توضیح است که توان الکتریکی لازم برای دستگاه UPS یا استابلایزر مورد نیاز برای هر دستگاه دیالیز باید حداقل 2500 وات یا KVA 7/2
در نظر گرفته شود.
- سيستم زمين الکتريکی حفاظتی (ارت حفاظتی) مناسب بايد موجود بوده يا تأمين گردد. به هيچ وجه نبايد ولتاژی روی سيستم زمین حفاظتی وجود داشته باشد. مجموع مقاومت ها از اتصال (پین) زمين حفاظتی پريزهای بخش دیالیز تا داخل چاه الکتريکی بايد کمتر از 2 اهم باشد. زمین حفاظتی باید ظرفیت عبور جریان های الکتریکی بالای 100 آمپر را داشته باشد. یک نسخه از گزارش آخرین تست های انجام شده در این مورد نیز باید به این شرکت ارسال گردد.
- محل قرارگيری کلیه ی دستگاه ها بايد تراز باشد.